راست است که خداوند نعمت بزرگی که به انسان داده است این است که از شنیدن سکوت عاجز است

و از این روست که همه اسوده و خوش زندگی می کنند ...

چه بسیار نشنیدن ها و نشناختن ها و نفهمیدن ها ست که به این ادم اسایش و خوشبختی بخشیده است!!

انسان فواره ای ست که از قلب زمین عصیان می کند ...

و در این جستن شتابان و شور انگیز هر چه بیشتر اوج می گیرد

بیشتر پریشان و تردید زده می شود...